tales by the unexpected

My story, my tales, my life

Do we look autistic yet? (Ned: Zien we er al autistisch uit?)

 

Voor nederlands klik hier

Maybe you can look at our genes, the way our brain works. Maybe you have better vision than most people or superman’s x-ray vision.

Maybe it’s the pigment of our skin, the wrinkles, the way our skin looks. it’s colour. It’s tone. It’s general feel. Skin sensative to touch or not sensative enough at all. Good against cold. Good against warmth. Sensative to certain fabrics or ointments.

Maybe it’s our nose. Maybe it’s the tip that betrays that we might be something you are not. Maybe it’s deceptively pointy or looks like a nose you haven’t seen before. A nose like no other. A nose for things you haven’t seen in your circle of friends. A nose full of curiousity for the world around it and the people and animals that inhabit it. A nose that picks up smells you don’t, picks up things you can only imagine.

A mouth like you haven’t seen before. Lips that feel. Lips that look different. Maybe it’s that. Lips that show a different complexion. Lips that kiss different of how lips usually kiss. Lips that might not kiss at all. Lips that tell the strangest facts and might not ever shut up at all, or lips that don’t talk and make sounds. Lips that nevertheless will love you.

Eyes. Eyes in every colour. Eyes that might look at you or don’t. Eyes that perceive. Eyes that perceive every detail and then make up a whole. Eyes that notice everything about you. What you wear. What colours. What fabric.

Hair that exists in all colour or just in the colours you know. hair in all shapes and sizes. Braided. Long. Short. Shaven.

I don’t know what you look for when you say “we look autistic”, but do we look autistic yet?

Nederlandse versie

Misschien kan je kijken naar onze genen, naar de manier onze hersenen werken. Misschien heb jij een beter zicht dan de meeste mensen of heb je Superman’s x-ray visie.

Misschien is het het pigment van onze huid, onze rimpels, de manier hoe onze huid eruit ziet. De kleur. Hoe ze voelt. Huid gevoelig aan aanraking of niet gevoelig genoeg. Goed tegen de koude. Goed tegen de warmte. Gevoelig voor bepaalde stoffen of zalfjes.

MIsschien is het onze neus. MIsschien is het het puntje dat verraad dat we iets zijn wat jij niet bent. MIsschien is het verraderlijk puntig of een neus zoals jij er nog geen hebt gezien. Een neus zoals geen ander. Een neus voor dingen die jij nog niet hebt gezien in je vriendenkring. Een neus vol nieuwsgierigheid voor de wereld rondom en voor de mensen en dieren die het bewonen. Een neus die de geringste geuren op pikt, die jij niet waarneemt, dingen waar jij enkel kunt van dromen.

Een mond zoals jij er nog geen hebt gezien. Lippen die voelen. Lippen die er anders uit zien. Misschien is het dat. Lippen die een andere complexie laten zien. LIppen die anders kussen dan anders. Lippen die misschien helemaal niet kussen. Lippen waarlangs de raarste feiten passeren in een almaar blijvende stroom. Een stroom die voor jou onophoudelijk lijkt, maar voor ons maar een seconde betreft in de database vol feiten. Of lippen die niet praten maar geluiden maken. Lippen die onherroepelijk zeggen dat ze van je houden.

Ogen. Ogen in elke kleur. Ogen die je aankijken of niet. Ogen die waarnemen. Ogen die elk detail waarnemen en dan een geheel vormen. Ogen die alles waarnemen aan jou. Wat je draagt. Welke kleuren. Welke stof.

Haar dat bestaat in elke kleur of gewoon in de kleuren die je kent. Haar in alle vormen en lengtes. Gevlecht. Lang. Kort. Geschoren.

Ik weet niet waar je naar kijkt wanneer je zegt “dat we er autistisch uit zien”, maar zien we er al autistisch uit?

 

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

© 2018 tales by the unexpected

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑